مصحف شریف نیریزی
به گواهی تاریخ، ایرانیان مردمی هنرمند و هنرپرور بوده اند که با ورود اسلام به سرزمینشان کوشیدند این دین را در تمام شوًن زندگی خود وارد کنند، لذا هنر اسلامی در این سرزمین بود که به شکوهی بی نظیر دست یافت و خلاقیت های عاشقانۀ هنرمندان ایرانی در زمینه های خوشنویسی، تذهیب، نگارگری و تجلید قرآن کریم برجسته ترین شاهد این مدعا و نقطۀ عطف آن در عصر صفویه است که در آن هنر ایرانی - اسلامی به اوج شکوفایی خود رسید.                                                 

میرزا احمد نیریزی - برجسته ترین نسخ نویس ایرانی و پدر نسخ فارسی - از مفاخر همین عصر است که تمام عمر هنری خود را مصروف کتابت قرآن و انفاق در آمد حاصله به نفع مستمندان نمود. حسن شهرت و اعتبار قلمش باعث شد بالغ بر یکصد نسخه قرآن خطی به او منسوب باشد. اما خبرگان فن فقط انتساب هشت تا دوازده نسخه را به وی تایید می کنند که نسخه پیش روی شما از آن جمله و با شکوهترین قرآن به یادگار مانده از این استاد بزرگ است. طبق سندی مندرج در آغاز این مصحف نگارش آن به دستور شاه سلطان حسین صفوی شروع و همچنین با استناد به فراق نامه موجود در انتهای کتاب در سال 1128 هجری قمری خاتمه یافته است.

 


 کار تذهیب و طلااندازی بین سطور (با طلای 24 عیار) و تجلید آن که به سفارش ملا خواجه خضر خان اصفهانی آغاز گردیده بود، حدود 40 سال زمان برد و در سال 1168 هجری قمری پایان یافت.
 
 این گنجینۀ خطی که به سال 1380 هجری در یکی از خانواده های قاجار رونمایی شد، به لحاظ در امان ماندن از گزند زمان و آسیب های متداول نسخه های خطی نیز بی مثال است. لذا به سال 2001 میلادی در کشور آلمان کلیه مراحل عکاسی، لیتوگــرافی، چاپ و صــحافی با حـفظ اصـالت از لـحاظ جنس کاغـذ، کیفیت چاپ و جلدسـازی و دقیقاً شــبیه نسـخه اصلی انجام گرفت. به گونه ای که بی اغراق این نســخه چاپی را می توان کپی برابر با اصل یک نسخه خطی موزه ای قلمداد کرد.
نظر استاد محمود فرشچیان پیرامون این قرآن نفیس:

 الحق در (( شبیه سازی)) و ((بازسازی)) با نسخۀ اصلی از هدایت و توفیق باریتعالی مستفیض بوده اند که توانسته اند علاوه بر انجام خدمتی شایسته به ساحت مبارک قرآن مجید، چنین اثر سزاوار تحسین و تمجید را ارائه دهند.